|
Hoe vaak wenste men hen dezelfde pijn toe, indien men weer eens geslagen of getrapt werd. Of zelfs de dood, indien men weer eens moest toekijken, hoe familieleden of vrienden naar de gaskamers werden gevoerd.
En natuurlijk waren er ook de gebeden. Miljoenvoudig. Smeekbeden om genade, smeekbeden om hulp en verlossing, gebeden voor straf en rechtvaardigheid, gebeden voor wraak en vergelding. En zo sleepte men zichzelf er doorheen, dag na dag, week na week, maand na maand. Zonder enige hoop op hulp.
Domine Jesu
Dit onderdeel bevat het verzoek van de levenden om het eeuwig leven voor de overledenen en de smeekbede om bescherming tegen de afgronden van de hel. Het begint dan ook met een rustig, plechtig orgelthema, behoedzaam beantwoord door de houtblazers. Daarna neemt de Bariton het thema over met het ‘Domine Jesu Christe’; het koor antwoordt plechtig met ‘Rex gloriae’, Koning van eer.
De Alt volgt met het bidden dat de zielen bevrijd mogen worden van de straffen der helle en haar diepe afgronden. Wederom antwoordt het koor met ‘Rex gloriae’.
De Sopraan smeekt dan om redding van de overledenen uit de bek van de leeuw en de afgronden van de hel, en dat de Heilige Michael hen naar het eeuwige licht moge leiden. Het koor antwoordt met de belofte aan Abraham en zijn geslacht, waarna het een plechtig, bijna opgewekt ‘Rex gloriae’ inzet.
Dit herhaalt zich nog twee keren. Eerst na het verzoek van de Alt om het aannemen van de offers en de gebeden ter herdenking aan de overleden zielen.
|
